Er wordt veel gereorganiseerd bij de overheid. De laatste jaren
onder de vlag van 'het nieuwe werken'. Maar eigenlijk weet
niemand wat dat nieuwe werken inhoudt. Erger: het nieuwe
werken geeft geen antwoord op de problemen van het oude
werken. Waar hebben ze op een departement wel last van? Dat
de politiek het uiteindelijk altijd wint van de inhoud? Dat de baas
altijd het laatste woord wil hebben, ook als hij inhoudelijk niks
heeft toe te voegen? Dat de planning van het beleidsproces altijd in
de war loopt? Dat men te weinig kennis van zaken heeft? Dat de
leefwereld van de burger zich zo slecht laat vangen in de
systeemwereld van het departement? Dat het wiel altijd weer opnieuw
wordt uitgevonden? In dit boek worden acht van dat soort
vragen verkend.
Anekdotes spelen daarbij een grote rol. Zoals dit hele boek een
combinatie is van herinnering en analyse. Het blijde antwoord:
de overheid laat zich goed vernieuwen, maar met simpele
antwoorden wordt niemand geholpen.
