Een glimlach in de mondhoeken van de troost

Haar preludeZe strekt haar handen, telt haar stappen,ze loopt op haar tenen in een jurk van doorschijnend rozewaarin ze wil behagen Haar krullenbol die de wind herkent als de preludevan een paard op hol, is ook het meisje in tutu dat voorover buigt, haar handen rond haar enkel legt,en zonder talen voorzichtig vraagtnaar de binnenkant van het gelukzoals sneeuw zich neerlegt voor de lentezon Jenny Dejager (°1951) was leerkracht, studeert momenteel cultuurwetenschappen aan de OUN, en volgt ook een schildersopleiding aan de academie van Ieper. Ze publiceerde verscheidene dichtbundels en een roman.Wie mijn gedichten leest, kan een emotie soms haarfijn herkennen (al kan dit natuurlijk niet). Maar wat ik deel, is doorvoeld en draagt betekenis ook zonder mij.