Binnen een groot deel van de gereformeerde gezindte wordt uitsluitend de Statenvertaling gebruikt. Breed leeft de gedachte dat de gebruikte editie rechtstreeks teruggaat op de gezaghebbende Ravesteijn-editie uit 1657. In Statenvertalig A.D. 2019 wordt aangetoond dat de GBS-editie níet teruggaat op de Ravesteijn-editie van 1657, maar op een inconsequente revisie uit 1888.
Het consequent doorvoeren van reeds gemaakte wijzigingen in woordkeus en grammatica verbetert de leesbaarheid al sterk, zonder dat het karakter van de Statenvertaling aangetast wordt. Rouwendal beargumenteert dat een revisie naar hedendaags Nederlands juist in de geest van de statenvertalers en hun opdracht is. Hij bespreekt en weerlegt de bezwaren die daartegen worden aangevoerd en toont aan dat een revisie noodzakelijk is om de zuiverheid van de statenvertaling te behouden. Omdat de betekenis van woorden verschuift, heeft het handhaven van deze woorden tot gevolg dat de betekenis van de vertaling verandert.
Aan de hand van de Statenvertaling van het boek Genesis wordt bewezen dat een revisie niet alleen noodzakelijk, maar ook mogelijk is.
