'Zoals een lach en een traan heel dicht bij elkaar liggen, zo is dit ook met het leven en sterven. We zijn als mens maar kwetsbare wezens. Ook al voelen we ons heel wat en denken we de wereld aan te kunnen: het kan zómaar anders zijn. Dan bestaat er geen morgen meer.''Loslaten is de allergrootste uitdaging van het leven. Bizar eigenlijk dat je geboren wordt, opgroeit, je eigen leven vormgeeft en je tegelijkertijd ongemerkt aan het afbouwen bent. Er wordt vaak gesuggereerd dat je laatste levensdag al is vastgesteld op het moment dat je geboren wordt. De tussentijd mag je zo goed mogelijk invullen. Het is een feit dat iedere stap die je zet, alle keuzes die je maakt en hoe je je ook ontwikkelt: aan alles komt een eind.'Na het afronden van drie studies stapte Tessa Hendriks (Bemmel, 1982) het uitvaartvak in. In 2014 startte ze Aster uitvaartzorg en sindsdien begeleidt ze families in een periode van rouw en verlies. Tessa is getrouwd met Richard, samen hebben ze vijf kinderen. Schrijven is haar uitlaatklep, in werk en vanuit haar liefde voor taal. Niet alleen voor zichzelf maar ook voor anderen, zo blijkt sinds Tessa haar columns deelt. Haar teksten inspireren, geven troost en herkenning. Niet om de dood het woord te geven. Maar om woorden te geven aan de dood.
