'De situatie van veel allochtone jongeren wordt gekenmerkt door keuzeconflicten. De verwachtingen thuis, op school en op straat liggen vaak ver uit elkaar. Deze jongeren moeten veelal voldoen aan een dubbel eisenpakket. Ze laveren voortdurend tussen de verschillende eisen die gesteld worden vanuit culturele, etnische en religieuze achtergrond, en de eisen waaraan ze moeten voldoen op school. Ernstige loyaliteitsconflicten kunnen daarvan het gevolg zijn. Bij sommigen van hen leidt die situatie tot het ontstaan van psychiatrische problematiek.
Het Nederlandse zorgsysteem staat bekend als zeer specialistisch, gestructureerd en gericht op het individu. Een dergelijk systeem leidt binnen de GGz voor allochtone jongeren vaak tot problemen aangezien zij niet worden benaderd als een onlosmakelijk onderdeel van de eigen groep. De hulpverlening aan deze jongeren verloopt dan ook inderdaad problematisch, omdat deze onvoldoende is toegesneden op hun wensen en behoeften.
Bij de instellingen voor Jeugd-GGz in Amsterdam staat het thema interculturalisatie sinds 2003 prominent op de beleidsagenda; de Amsterdamse Jeugd-GGz ziet het als haar taak om jongeren die te kampen hebben met psychiatrische problematiek passende, effectieve diagnostiek en behandeling en begeleiding te bieden. Sinds 2003 organiseren de Amsterdamse instellingen themamiddagen en congressen om kennis en ervaringen op het gebied van interculturalisatie te delen. De eerste resultaten daarvan werden vastgelegd in het succesvolle Meer kleur in de Jeugd-GGz (2004).
In 'Interculturalisatie in de Jeugd-GGz' zijn de bijdragen opgenomen van de sprekers van de afgelopen twee jaar.'
