De man achter de rood-blauwe stoel: een rusteloze vernieuwer die architectuur zag als zijn morele opdracht
Het leven van Gerrit Rietveld (1888-1964) was een onvermoeibaar gevecht tegen de sleur. Achter zijn kalme voorkomen ging een onrustige geest schuil, gedreven door een rotsvast geloof in vernieuwing. Voor Rietveld was architectuur geen vormenspel, maar een morele opdracht: zij moest de voorwaarden scheppen voor een vreugdevol bestaan, waarin ieder mens zich ten volle kan ontplooien zonder anderen of de natuur te belasten.
Begonnen als meubelmaker groeide Rietveld uit tot een wereldberoemd architect. Iconen als de rood-blauwe stoel en het Rietveld Schröderhuis veranderden voorgoed onze kijk op ruimte en vorm. Brede erkenning bleef lang uit. Rietveld verdiende moeizaam zijn brood en zag hoe zijn vooruitstrevende ideeën slechts mondjesmaat werden gerealiseerd. Zijn loopbaan was onlosmakelijk verbonden met zijn persoonlijke leven. Terwijl hij mentaal afstand nam van zijn echtgenote, vond hij in Truus Schröder een geestverwant en partner.
In deze indringende biografie onthult Rémon van Gemeren de complexe denkwereld en het roerige privéleven van een man die streed voor beter wonen én beter leven.
Rémon van Gemeren (1979) schreef boeken over het werk van onder anderen Jan Eijkelboom en Joost Zwagerman en publiceerde biografieën van Louis Couperus, Jan Mankes en Carel Willink.
