Met Civilisatie 1914-1917, dat geprezen werd door André Gide en bekroond met de Prix Goncourt, schaarde Duhamel zich naast Barbusse en Dorgelès onder de belangrijkste Franse schrijvers-getuigen van de Grote Oorlog. Gedurende de hele Eerste Wereldoorlog, 51 maanden lang, was Georges Duhamel, een toen al gevestigd schrijver, actief als chirurg in een veldhospitaal pal achter het front. Met gevaar voor eigen leven voerde hij meer dan 2300 operaties uit en verzorgde meer dan 4000 gewonden. Duhamel is een van de weinige artsen die hun frontervaringen te boek hebben gesteld, en wel onder het motto dat je pas in het hospitaal ziet wat oorlog inhoudt. Naast ironische schilderingen van de militaire bureaucratie en hiërarchie voert Civilisatie een kritiek in zich op de technologische `beschaving die de ontmenselijkte artillerieoorlog heeft mogelijk gemaakt.
