Projecten waarin publieke en private partijen samenwerken om innovatieve vormen van meervoudig ruimtegebruik te realiseren, zijn zonder uitzondering complex. Dat komt onder meer omdat er veel verschillende partijen bij betrokken zijn, beslissingen steeds raken aan een groot aantal waarden zoals milieu, economie en leefbaarheid en er ook zelden overeenstemming is over wat er precies met het project moet gebeuren.
Managers van deze projecten komen daardoor regelmatig voor keuzes te staan die het karakter van een dilemma hebben. Moet de manager bijvoorbeeld de besluitvorming opengooien en nieuwe partijen erbij betrekken om zodoende het draagvlak voor beslissingen te vergroten of moet hij juist proberen de besluitvorming relatief gesloten te houden om zodoende tempo te kunnen maken?
In dit boek wordt verslag gedaan van een onderzoek waarin managers zijn bevraagd over de wijze waarop zij omgaan met dit soort dilemma's in het management van complexe ruimtelijke projecten. Het boek doet uitgebreid verslag van de keuzes die managers maken bij de realisatie daarvan, waardoor een levendig beeld ontstaat van de praktijk die achter publiek-private samenwerking schuilgaat. Ook wordt een antwoord gezocht op de vraag welke keuzes kunnen bijdragen aan een positieve verwachting ten aanzien van de inhoudelijke en procesmatige uitkomsten van complexe ruimtelijke PPS-projecten.
