Ze ademen een bedachtzame poëzie, de schilderijen van Edwin Smet (1972). Ze zijn teer van kleur, maar tevens bij tijden buitengewoon explosief. Geschilderd met acrylverf, die een geraffineerde zelfwerkzaamheid aan de dag legt en waar de schildershand niet alles over te zeggen heeft. Goedkope tape levert een onbetaalbare bijdrage.We zien bomen. Nooit zijn ze alleen, altijd met meer. Er is ook vaak wel iets van een ven te zien. Maar zijn het daadwerkelijk landschappen? Hoe verhalend is het werk? Waarom komen er geen mensen in voor? Zijn die net opgestapt? En wat moeten we denken van titels als On Earth We Are Briefly Gorgeous en Forêt Zweig?In deze uitgave reflecteert beeldend kunstenaar Edwin Smet met publicist Kees Verbeek over deze en andere vragen.'For the Longest Time' bevat meer dan 99 afbeeldingen van werk uit de periode 2016-2021 en teksten in het Engels enhet Nederlands.
