Op het eerste gezicht is Déesses
fragiles een serie van zwartwitportretten
van naakte
vrouwen. Voor fotograaf
Lieven Herreman is dit werk
echter in de eerste plaats een
zelfportret: een lijfelijk verslag
van zijn zoektocht naar
een kwetsbaar en ambigu
zelfbeeld. De methode van
Herreman bestaat erin zijn
subjecten te ontdoen van
alle styling en zelfbeeld. Hij
dwingt ze haast om zich over
te geven aan zijn camera en
om zijn medium te worden
voor het ultieme beeld. Enerzijds
wil de vrouw weerstand
bieden aan de aanval - ze is
dan als een godin, sterk en
dominant - maar anderzijds
is ze ook bereid zich over te
geven - ze is dan ook fragiel
en kwetsbaar. Deze dualiteit
tussen weerstand en
overgave, tussen godin zijn
en tegelijkertijd broos, is
de essentie van Herremans
werk. Het boek bevat een
voorbeschouwing door Johan
Swinnen, en een interview
met de fotograaf door Nancy Vansieleghem.
