Van blijdschap en geluk zie ik tranen verschijnen in de ogen van mijnzus. We zitten op het strand, haar kinderen spelen in het water. Ik hebhaar zojuist verteld dat ik zwanger ben. Eindelijk, we hebben er langop moeten wachten. Mijn zus straalt.
Ik voel tranen opkomen. Geen blijdschap, maar een grote, diepeleegte overvalt me. Wat gebeurt er met me? Waarom juich ik nietmee? Waarom voel ik niet wat ik zou moeten voelen - die roze wolkwaar iedereen het altijd over heeft?
Ik weet het dan nog niet, maar de komende negen maanden zal ik gehuldzijn in een deken van somberheid, schaamte en schuld. Ik benzwanger, en depressief.In een wereld waarin zwangerschap wordt samengevat als dankbaarheid,geluk en een roze wolk, word ik geconfronteerd met wie ik benen wat ik voel.
In Schaduwverdriet neem ik je mee naar de meestkwetsbare momenten van mijn zwangerschap. Vijftien jaar later kijkik terug, onderzoek ik waar mijn schaamte is ontstaan en waarom ikmezelf niet toestond te voelen wat ik voelde.
Suzan Biezeman is gedragsdeskundigeen begeleidt mensen met chronische aandoeningenin hun zoektocht naar veerkrachten zelfinzicht. Vanuit haar eigen ervaringmet depressie tijdens haar zwangerschapschreef zij het boek dat zij zelf had willenlezen. Met haar analytische achtergrond enpersoonlijke kwetsbaarheid brengt ze eeneerlijk en verdiepend perspectief op eenvaak verzwegen thema.
